To również powrót do tego, co chciał nam przekazać św. Jan Paweł II, nasz duchowy Ojciec, a do czego obecnie kapłani, katecheci, wychowawcy i nauczyciele czują się zobowiązani, aby starszemu pokoleniu przypominać, a młodych zapoznawać z postacią człowieka, który krocząc przez życie, torował nam drogę, drogę do wolności i ku świętości.
W tym roku myślą przewodnią, a zarazem odezwą Papieża do świata było hasło: „Wstańcie, chodźmy". Obchodom Dnia Papieskiego w naszej wspólnocie parafialnej od lat towarzyszy m.in. rodzinna degustacja papieskich kremówek oraz różnego rodzaju bogatego w tematyczne treści programy artystyczne.
Tym razem zespół teatralny z miejscowej Publicznej Szkoły Podstawowej im. Stefana Żeromskiego sięgnął po formę przekazu w postaci inscenizacji teatralnej. Do jej treści wprowadziła wokalistka utworem ,,Pan moim światłem”, a po niej głos zabrali narratorzy, którzy, nawiązując do słów piosenki, powitali zebranych na tę okoliczność gości. Przedstawiona w spektaklu scena była wycinkiem z dnia codziennego dwóch rodzinnych pokoleń: młodszego- beztroskiego rodzeństwa i starszego- rodziców zatroskanych o wychowanie religijne swoich dzieci; które mają zupełnie inne potrzeby niż poznawanie sylwetek świętych, a tym bardziej kroczenie ich drogami. Jedynym pragnieniem rodzeństwa było: tańczyć, grać w piłkę - po prostu bawić się. W kolejnej scenie widzowie mogli przekonać się, że ojciec i matka jednak nie rezygnują z troski o swe pociechy. Walczą o nie w sposób duchowy. W ich intencji kierują swoje prośby do Boga za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, który nigdy nie pozostawał obojętny na losy młodego pokolenia. Dalsze wypadki pokazują, że modlitwy zatroskanych rodziców zostają wysłuchane, a główni bohaterowie zmieniają swoje dotychczasowe poglądy. Dochodzą do wniosku, że jednak rodzice mieli rację i chyba zawsze mają, i że warto ich słuchać. Pomocnikami w ich metamorfozie okazali się koledzy z podwórka, którzy zafascynowani postacią swojego Wielkiego Rodaka zachęcili swoich rówieśników do poznawania sylwetek świętych, które nie są wcale nudne, jak myślało rodzeństwo. Ponadto inspiracją dla dzieci był obejrzany wspólnie film, którego bohaterem był Karol Wojtyła pochodzący z Wadowic, a dziś już św. Jan Paweł II. Po jego obejrzeniu dzieciaki jednomyślnie stwierdziły, że warto jednak jest poznawać wizerunki świętych, aby podążać za Ich przykładem i samemu starać się zostać świętym.
Wszyscy zebrani w świątyni mogli utwierdzić się w przekonaniu, że Uczeń Miłosiernego Mistrza- św. Jan Paweł II troszczy się o nas (tym razem z nieba) i wzywa, aby wstać, iść i działać, by dojść, bo:
„Żaden człowiek nie ma ścieżek gotowych.
Rodzimy się jak gąszcz,
który może zapłonąć podobnie jak krzak Mojżesza
lub może uschnąć.
Ścieżki trzeba przecierać wciąż, bo mogą zarosnąć na nowo,
przecierać je trzeba tak długo, aż staną się proste…”
Po zakończonej inscenizacji wszyscy wierni udali się pod pomnik Papieża, by tam zakończyć parafialne obchody XIX Dnia Papieskiego. Ich uwieńczeniem było złożenie kwiatów pod pomnikiem św. Jana Pawła II przez delegacje samorządowców, przedszkolaków i uczniów PSP oraz modlitwa za wstawiennictwem Papieża. Nie sposób było nie zaśpiewać ,,Barki”, która ,,wyrywała się” z serc i ,,cisnęła” na usta zgromadzonych pod papieskim pomnikiem kapłanów oraz dużych i całkiem małych wiernych oleśniczan. Wszystko to złożyło się na całodzienny program wydarzeń towarzyszących temu wyjątkowemu dniu.
Anna Adamczyk